Fotograf Marcin Wilczyński (Marcin Kwaśny), po rozstaniu z dziewczyną, wprowadza się do podupadłej kamienicy na Pradze. Właściciel budynku (Krzysztof Janczar) zleca mu wykonanie serii zdjęć ilustrujących fatalny stan posesji. Marcin, fotografując sąsiadów i okolice kamienicy, odkrywa zupełnie nowy świat, który stopniowo zaczyna go fascynować. Zauroczony sąsiadką - zmysłową fryzjerką Hanką B. (Sonia Bohosiewicz), trafia na czarną listę zamieszkującego u niej porywczego kryminalisty Ryśka (Tomasz Karolak). Marcin doświadcza też specyficznych dowodów sympatii ze strony pewnego rudego łobuza. Chłopak najpierw tłucze mu szyby i lustra, a potem kradnie aparat fotograficzny. Jednak to dopiero początek serii zdarzeń, które zmienią życie Marcina, przysparzając mu nowych przyjaciół... i wrogów.

       Debiutant Łukasz Palkowski zabiera widzów w filmową podróż do zakątków Warszawy, których próżno szukać w oficjalnych przewodnikach. "Rezerwat" to ciepła, słodko-gorzka opowieść o mieszkańcach stołecznej Pragi - dzielnicy o specyficznym i niepowtarzalnym klimacie.

     Pewnego pięknego poranka, Roku Pańskiego 2005, spotkał się Kwaśny z Palkowskim. W jakiejś podłej restauracyjce zasiedli obaj do wątpliwej jakości posiłku, zakrapianego trunkiem z warszawskich browarów. Znali się wcześniej, niejedno razem wypili, przygód mieli kilka i nieprzygód też. Kwaśny na wstępie wyjawił, że właśnie kupił mieszkanie na Pradze. Palkowski zdziwił się zza kufla. Raz, że Kwaśny kupił mieszkanie, dwa, że na Pradze. Kwaśny wyjaśnił, że tanio, że rodzice, że banki. Ale rzecz nie w tym. O sąsiadów się rozchodzi. Nad nim fryzjerka, blondyna, co narzeczonego ma oprycha, ale tak to miła jest nawet. Pod nim były policjant, teraz taksówkarz, co strofuje go ciągle. A do tego monterzy jacyś, co mu zły numer podłączyli i trzy dni odbierał telefony do zakładu fryzjerskiego. Nie dość, że im zapłacił, to wcale jacyś mili nie byli i nad drzwiami zostawili wielką dziurę. Więc się Kwaśny w centrali poskarżył. Znów przyszli monterzy, żeby do centrali dzwonił, bo ich z roboty wyrzucili i żeby powiedział, że pieniędzy nie brali, a jak już, to za co innego. A dziurę załatają... Palkowski się napił, zakąsił podanym przez nieładną kelnerkę ochłapem i powiedział, coby Kwaśny te swoje przeżycia spisał jakoś, to może zrobią razem jakiś krótki filmik. Ot tak, dla wprawy. Kwaśny się ucieszył, zjedli, dopili i wyszli nie zostawiając brzydkiej pani napiwku.
Minął czas jakiś, kiedy spotkali się raz jeszcze i Palkowski mówi, że fajne, że śmieszne, tylko co z tym gwałtem, co się fryzjerce miał zdarzyć, a którą taksówkarz, były policjant uratował? No i jakieś porno kręcą na Bazarze Różyckiego po nocach i bohater ginie na końcu od nożyczek fryzjerki. Skupić się na gwałcie - wymyślił Palkowski, niech bohater będzie tym, co gwałci na Pradze. Bo to dramat powinien być przecież.
A on, Palkowski, będzie takim drugim Kieślowskim. Oddzielne wersje pisać postanowili, kiedy napiszą, to połączą i wyjdzie. Palkowskiemu pisanie szło szybciej, bo Kwaśny kogoś u reżyserów innych udawał i nie mógł. A Palkowski o tym gwałcie pisał i pisał, i docierało do niego powoli, że strasznie jest głupie to, co pisze. Więc wypił wino. A jak już wypił, wszystko wyrzucił, skasował i pomyślał, że w tym filmie mógłby zagrać jego młodszy brat. Że łobuza wiadomo, że rudego też, tylko po co? Niech no temu naszemu bohaterowi życie uprzykrza, szyby wybija. Bo Palkowski zawsze lubił, jak się biją i jak się szyby wybija. I gołe kobiety... Ale to mało. Te szyby. No to niech ten nasz bohater kimś będzie, fotografem na przykład. A ten rudy chuligan mu będzie w kadr ciągle wchodził. A potem aparat mu ukradnie - tu Palkowski sięgnął po kieliszek wina, nad którym zadumał się przez moment - i ten mały rudy dzieciak będzie robił lepsze zdjęcia niż bohater! A ten, jak się dowie, to mu ukradnie i jako swoje opublikuje. Ale co z tą fryzjerką? Palkowski zerknął na opróżnioną butelkę, a powiedzieć trzeba, że nie znosi widoku pustych naczyń. No to niech będzie wulgarna, seksowna, ale tak wulgarna, że temu naszemu bohaterowi szczęka spadnie po stopy. Jakby tę kobietę jeszcze za brak wina ukarać? Niech ma nie tylko narzeczonego oprycha, ale jeszcze męża w więzieniu. I ten mąż miał kiedyś wspólnika, którego nie wydał, i to ten oprych właśnie tym wspólnikiem jest. A w tym wszystkim ten były policjant, teraz taksówkarz i on tę fryzjerkę przed gwałtem obroni. I tak Palkowski poszedł po wino.
Minął miesiąc, lato zelżało, Kwaśny zadzwonił do Palkowskiego. Że fajnie, że super, że się nie spodziewał, że aż 140 stron i w ogóle. Tyle, że miał być dramat o gwałcie a to komedia jest przecież. Są dramatyczne momenty, ale śmiesznych więcej. Zasępił się Palkowski, bo faktycznie - dramat o gwałcie to zdecydowanie nie był. Coraz dalej ten Palkowski-Kieślowski, coraz bliżej Palkowski-błazen... Ale Kwaśny twierdzi uparcie, że i śmieszy, i wzrusza. Wzrusza, powiadasz? No to niby coś mamy... Pojechali Palkowski z Kwaśnym do Gdyni, tam na festiwalu paru osobom co spłodzili pokazali, dużo wypili, trochę też zjedli i... przygód kilka mieli. A potem wrócili i czas jakiś czekali, aż ci co czytają, coś im powiedzą. Czas ten spędzali, jak najbardziej lubili, czasem razem, czasem osobno, niezmiennie w barze. Aż tu nagle wieści przychodzą, że napisali fajnie, że miło, że śmiesznie, że ciepło, że tak inaczej jakoś i że dużo się w tym tekście przeklina. Ucieszyli się chłopcy, a Palkowski pokazał to Kamie Janczyk, co to producentką jest i już jeden film razem zrobili. Tak, coby zerknęła i wyprodukowała może, jakby i jej się spodobało. Tanio, bo to nic wielkiego, tak niezależnie, bo kto nam da pieniądze niby, ale żeby było, bo śmieszne podobno.
Liście z drzew spadły, po lecie ślad nie pozostał, a i jesień już powoli żegnać się zaczęła. A tu nagle dzwoni Kama do Palkowskiego. Że Maciej Ślesicki przeczytał, teraz pracują razem, a on ma firmę producencką i walnął pięścią w stół. Walnął, tak dla wagi swych słów podkreślenia, że trzeba zrobić ten film, i on właśnie tego dokona, wyprodukuje, a ten film, to będzie COŚ! Zdziwił się Palkowski, że tak znaczna persona z nim film chce robić... i kupił wino z radości.
Śnieg pierwszy już spadł, kiedy nasze zuchy spotkały się ze sławnym Ślesickim. Gadali, omawiali i zmiany do scenariusza wprowadzali. Kama budżet pisała, Kwaśny znowu kogoś u kogoś udawał, a Ślesicki z Palkowskim zmieniali, kreślili, wymyślali, tak coby jeszcze był lepszy ten film powstający. Stary rok odszedł, szósty się zaczął, a oni zmieniają i piszą i dobrze im idzie. Mają kamery, mają komputery, wózki, szyny, naświetlarki i pewnie coś jeszcze. Gotowizny tylko by trzeba. A, to do Instytutu co właśnie powstał, na pierwszą sesję lutową, zarządził Ślesicki. Palkowski robił to, czego nie lubił: eksplikacje, streszczenia, synopsis i inne. Ślesicki i Kama zajęli się finansami w ogóle i w szczególe. A Kwaśny kogoś udawał...
Przyszedł maj, słonko, piwko na ławce, krótkie portki i kuse spódniczki. I nagle Instytut dał! Dostaliśmy pieniądze! Robimy film!
No i zrobiliśmy...

MARCIN KWAŚNY (Marcin Wilczyński, współautor scenariusza)

Absolwent PWST w Warszawie. Laureat nagrody Opus Film na XX Łódzkim Przeglądzie Szkół Teatralnych w 2002 roku. W tym samym roku otrzymał angaż w warszawskim Teatrze Kwadrat i zadebiutował w Teatrze Telewizji rolą Gastona w dramacie "Edward II" w reżyserii Macieja Prusa. Na swoim koncie ma także udział w "Pręgach" Magdaleny Piekorz, "Persona non grata" Krzysztofa Zanussiego, "Kto nigdy nie żył..." Andrzeja Seweryna, "Wszyscy jesteśmy Chrystusami" Marka Koterskiego i "Przebacz" Marka Stacharskiego. Zagrał tytułową rolę w koprodukcji polsko-węgierskiej "Polowanie na Anglika".

Wybrana filmografia:
2007: Rezerwat
2007: Dwie strony medalu
2006: Vadaszat Angolokra (Polowanie na Anglika)
2006: Przebacz
2006: Mrok
2004: Nigdy w życiu!

SONIA BOHOSIEWICZ (Hanka B.)

Absolwentka PWST im. Ludwika Solskiego w Krakowie. Od 1998 roku aktorka Starego Teatru w Krakowie. W 2005 roku dostała angaż w renomowanym Teatrze Słowackiego w Krakowie. Od lat związana z kabaretową Grupą Rafała Kmity. Zyskała rozgłos za sprawą brawurowych występów wokalnych w spektaklach Grupy (między innymi: "Aj waj! Czyli historie z cynamonem"). Za rolę Hanki B. w "Rezerwacie" Łukasza Palkowskiego uhonorowana nagrodami: dla najlepszej aktorki na Koszalińskim Festiwalu Debiutów Filmowych "Młodzi i Film" oraz za drugoplanową rolę kobiecą na XXXII FPFF w Gdyni. Laureatka prestiżowej nagrody im. Zbyszka Cybulskiego.

Wybrana filmografia:
2007: Rezerwat
2005: Zakochany anioł
2003: Show
2001: Az utolso blues (Ostatni blues)

JAN STAWARZ (pijak)

Aktor związany z Teatrem Współczesnym w Szczecinie. Występował na deskach teatrów m. in. w Łodzi, Wrocławiu, Wałbrzychu i Zielonej Górze. Znany przede wszystkim z roli "inżyniera" w kultowym filmie Janusza Kondratiuka "Dziewczyny do wzięcia" i z występu w "Hubalu" Bohdana Poręby, gdzie wcielił się w postać plutonowego "Romana". Rola w "Rezerwacie" to powrót Jana Stawarza na duży ekran po blisko 17 latach absencji.

Wybrana filmografia:
2007: Rezerwat
1990: Zabić na końcu
1989: Ostatni prom
1987: Jedenaste przykazanie
1973: Hubal
1972: Dziewczyny do wzięcia

KRZYSZTOF JANCZAR (właściciel kamienicy)

Aktor Teatru im. C. K. Norwida w Jeleniej Górze (1974-75) i Teatru Narodowego w Warszawie (1978-81). Sławę i sympatię widowni przyniosła mu rola Pawła Jankowskiego w legendarnym serialu komediowym Jerzego Gruzy "Wojna domowa" (1965). Uznanie w oczach krytyki zdobył jako Tomek "Bicz" Maliniak w filmie Mieczysława Waśkowskiego "Nie zaznasz spokoju" (1977). Lata 80. spędził w Stanach Zjednoczonych. Zagrał w kilku filmach hollywoodzkich, między innymi epizody u boku Patricka Swayze w filmie "Czerwony świt" oraz Seana Connery'ego i Aleca Baldwina w hitowym thrillerze "Polowanie na Czerwony Październik". Przez ostatnie lata pojawiał się głównie w produkcjach telewizyjnych. Rola w "Rezerwacie" to jego powrót do kina po blisko 10 latach przerwy.

Wybrana filmografia:
2007: Rezerwat
2006: Pope John Paul II
1997: Brat naszego Boga
1995: Pułkownik Kwiatkowski
1990: Polowanie na Czerwony Październik
1985: Lot Świerkowej Gęsi

TOMASZ KAROLAK (Rysiek)

Ostatnio jeden z najbardziej rozchwytywanych polskich aktorów młodego pokolenia. Karierę filmową rozpoczął w 2003 roku od roli drobnego złodziejaszka Goldiego w przebojowej komedii "Ciało". Potem można go było oglądać w kinowych hitach: komedii romantycznej "Tylko mnie kochaj" i w "Testosteronie". Największą popularność przyniosła mu rola w serialu "Kryminalni", gdzie kreuje postać starszego aspiranta Szczepana Żałody. Występował w teatrach: im. Juliusza Słowackiego w Krakowie (1997-99), Nowym w Łodzi (1999-2003), Scena STU w Krakowie (1997-99, 2005), Montownia w Warszawie (2002), Narodowym w Warszawie (2003-2004), TR Warszawa (2005) i Centrum Artystycznym M25 w Warszawie (2006).

Wybrana filmografia:
2007: Rezerwat
2007: Testosteron
2007: Lekcje pana Kuki
2006: Tylko mnie kochaj
2006: Pod powierzchnią
2003: Ciało

VIOLETTA ARLAK (kioskarka)

Wielokrotnie nagradzana aktorka teatralna i mistrzyni filmowego drugiego planu. W latach 1992-2002 związana z Teatrem im. Żeromskiego w Kielcach. Laureatka głównej nagrody na Festiwalu Klasyki w Opolu w 1998 roku. Ma na swoim koncie liczne występy w Teatrze Telewizji ("Drzewo" w reżyserii Izabeli Cywińskiej) i w filmach fabularnych ("Nic" Doroty Kędzierzawskiej, "Cześć, Tereska" Roberta Glińskiego).

Wybrana filmografia:
2007: Rezerwat
2006: Dublerzy
2005: Parę osób, mały czas
2004: Pręgi
2003: Show
2002: Dzień świra

MIKOŁAJ MÜLLER (fotograf)

Aktor, aktor-lalkarz i śpiewak (bas). Występował w Teatrze Lalki i Aktora "Marcinek" w Poznaniu (1961-63), Teatrze "Pleciuga" w Szczecinie (1963-75), Teatrze Dramatycznym im. Juliusza Osterwy w Gorzowie Wielkopolskim (1975-77), Teatrze Polskim (1977-79) i Teatrze Muzycznym w Szczecinie (1979-82). Aktor Teatru Muzycznego w Halberstadt w Niemczech(1982-90). Występował również w Teatrze "Lalka" (1990-91) i Teatrze "Baj" w Warszawie (1991-2000). Od roku 2001 aktor Państwowego Teatru Żydowskiego w Warszawie. W latach 1968-82 współpracował także z Filharmonią Szczecińską jako akompaniator i konferansjer.

Wybrana filmografia:
2007: Rezerwat
2007: 957 w Plebania
2004: Ninas resa (Obsada dubbingu)
2004: Kolekcjonerzy (12) w Kryminalni
1996: Ucieczka (Obsada dubbingu)
1980: Pałac

ARTUR DZIURMAN (Roman)

Absolwent PWST w Krakowie. W latach 1987-1989 związany z krakowskim Teatrem Bagatela. Od 1989 roku aktor Teatru Starego w Krakowie. Chętnie obsadzany w rolach czarnych charakterów. Zagrał etatowego enfant terrible w telewizyjnym tasiemcu "Klan" i niebezpiecznych przestępców - w serialach sensacyjnych "Kryminalni" (płatny morderca "Hiszpan") i "Fala zbrodni" (szef gangu "King") oraz w kinowym "Reichu" Władysława Pasikowskiego (płatny morderca "Cygan").

Wybrana filmografia:
2007: Rezerwat
2006: Dublerzy
2001: Reich
1999: Przygody dobrego wojaka Szwejka
1995: Dama kameliowa
1987: Rajski ptak

MACIEJ ŚLESICKI (producent)

Reżyser, scenarzysta, operator, producent filmowy, szef studia filmowego PAISA FILMS, wykładowca Warszawskiej Szkoły Filmowej. Absolwent Wydziału Radia i Telewizji Uniwersytetu Śląskiego. Twórca kasowych filmów "Tato", "Sara" i "Show" oraz serialu "13 posterunek". Laureat Złotej Kaczki za rok 1995 i nagrody na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni za reżyserię filmu "Tato". Zdobywca nagrody dystrybutorów za sukces frekwencyjny filmu "Sara". Koproducent "Strajku" Volkera Schlondorffa. Pomysłodawca programu wspierania debiutantów "Czas na młodych". Pierwszy pełnometrażowy film wyprodukowany w ramach programu to właśnie "Rezerwat". W 2004 roku, razem z Bogusławem Lindą, założył Warszawską Szkołę Filmową, nowoczesną szkołę artystyczną wzorowaną na najlepszych amerykańskich i europejskich uczelniach.

Wybrana filmografia:
2007: Rezerwat (producent)
2006: Strajk (koproducent)
2003: Show (reżyseria i scenariusz)
1997: Sara (reżyseria i scenariusz)
1995: Tato (reżyseria i scenariusz)

ŁUKASZ PALKOWSKI (reżyser, współautor scenariusza)

Zadebiutował krótkometrażową fabułą "Nasza ulica", zrealizowaną na podstawie opowiadania Jana Himilsbacha, która przyniosła mu I nagrodę na Festiwalu Filmów o Tematyce Żydowskiej w Warszawie. Pracował jako drugi reżyser przy filmach Macieja Pieprzycy, Krzysztofa Langa, Jana Kidawy-Błońskiego. Był członkiem jury w Konkursie Kina Niezależnego XXX FPFF w Gdyni. Jego pełnometrażowy debiut "Rezerwat" zdobył łącznie15 nagród i dwie nominacje: do Paszportu POLITYKI i nagrody im. Zbyszka Cybulskiego. "Rezerwat" został też wybrany - spośród 900 tytułów z całego świata - do sekcji International Discoveries 56. MFF w Mannheim-Heidelberg.

Wybrana filmografia:
2007: Rezerwat (reżyseria i scenariusz)
2005: Barbórka w cyklu Święta polskie (II reżyser)
2004: Nasza ulica (scenariusz, reżyseria, montaż)
2003: Powiedz to, Gabi (II reżyser)

PAWEŁ SOBCZYK (zdjęcia)

Absolwent Wydziału Operatorskiego PWSFTviT w Łodzi. Zanim stanął na planie filmu "Rezerwat", współpracował już z Łukaszem Palkowskim przy krótkometrażowej fabule "Nasza ulica". W 2005 roku zadebiutował jako autor zdjęć w niemieckim dramacie Mony Lenz "Der Grosse Schlaf". Wcześniej wielokrotnie pełnił funkcję operatora kamery, między innymi na planach filmów Przemysława Wojcieszka: "W dół kolorowym wzgórzem" i "Głośniej od bomb".

Wybrana filmografia:
2007: Rezerwat (zdjęcia)
2005: Der Grosse Schlaf (zdjęcia)
2004: W dół kolorowym wzgórzem (operator kamery)
2001: Głośniej od bomb (operator kamery)
1999: Egzekutor (operator kamery)

SEBASTIAN KRAJEWSKI (muzyka)

Kompozytor i pianista. Absolwent Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie i Guildhall School of Music and Drama w Londynie. Współzałożyciel i współpracownik orkiestry kameralnej Polska Sinfonietta. Komponuje dla teatru, kina i telewizji. Spod jego ręki wyszła oprawa muzyczna popularnych seriali TVP "M jak miłość" i "Na dobre i na złe". Jest też autorem muzyki do komedii Piotra Wereśniaka "Zróbmy sobie wnuka".

Wybrana filmografia:
2007: Rezerwat
2005: The Battle for Warsaw
2004: Szeptem
2003: Break Point
2003: Zróbmy sobie wnuka